“Resurrection Under the Ocean” depicts the resurrection of humanity in the darkest place of the ocean in a symbolic way through a helpless character. The film’s metaphorical narrative style and its use of fictional and formal elements aim to bring a different-unique approach to cinema. It offers a visual feast with the harmony of music and choreography.
In the deepest part of the ocean, death is tried to be portrayed in the dark. Then, the pain of resurrection, which begins with the sound of a whale symbolizing vitality, is completed when the character comes to the surface of the sea.
I can say that with the film “Resurrection Under the Ocean”, it is a film that develops the tendency of other films I have made to benefit from tradition, this time in a different form and framework.

TR
“Okyanusun Altında Diriliş” filmi çaresiz bir karakter üzerinden okyanusun en karanlık yerinde insanlığın dirilişini sembolik bir tarzda anlatıyor. Filmin metaforik anlatım tarzıyla kurmacayı ve biçimsel unsurları kullanış biçimi sinemaya farklı-benzersiz bir yaklaşım getirmeyi amaçlıyor. Müzik ve koreografinin uyumuyla görsel bir şölen sunuyor.
Okyanusun en derin yerinde, karanlıkta ölüm resmedilmeye çalışılır. Ardından canlılığı sembolize eden balina sesiyle başlayan diriliş sancısı karakterin denizin yüzeyine çıkmasıyla tamamlanır.
“Okyanusun Altında Diriliş” filmiyle, yaptığım diğer filmlerin gelenekten yararlanma eğilimini, bu kez farklı bir biçimde ve çerçevede geliştiren bir film olduğunu söyleyebilirim.